prapat's profile~octavarium~PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
|
~octavarium~30 May box boxbox box ผ่านช่วงเวลาดีๆ มาจะหนึ่งเดือนแล้วสินะ รู้จักกันมาตั้งนาน ใครจะไปคิดว่าเราจะมีวันนี้ด้วย วันที่เปลี่ยนจากพี่น้อง มาเป็นคนที่รู้สึกดีๆ จนพัฒนามาสู่วันนี้ ต้องขอขอบคุณค่ายรังสรรค์ไทย ที่ทำให้เราได้เจอกันเมื่อ 4 ปีที่แล้ว แต่ 3 ปีแรกพี่อู๋ยังจำรุ่งมะได้เลย (เห้ออออออออออ! น่าดีจายมะเนี่ย) แต่พอค่าย14 เราก็ได้เริ่มคุยกาน ได้เป็นพี่น้องที่สนิทกันมากขึ้น คุยกันบ่อยมากๆๆ จนพอจะเริ่มไปค่าย 15 เราจึงคุยกันทุกวัน มะน่าเชื่อเลยว่าคนที่เรามะเคยคิดอะไรด้วยเลย แต่พอเราได้รู้จักกานมากขึ้น เรากลับได้เจอสิ่งดีๆที่เราพยายามค้นหาจากคนอื่นๆ รอบนอก ว่าจริงๆๆแล้วมันอยู่ใกล้ตัวเราแค่นี้นี่เอง ไม่รู้เหมือนกันว่าความรู้สึกที่มีให้มันเริ่มขึ้นตั้งแต่เมื่อไร แต่รู้ว่าเขาเป็นคนเดียวที่เราคุยด้วยบ่อยที่สุด และก็โทรหาบ่อยมากด้วย โทรวันละกี่รอบก้อมะรุ้ แล้วก็มะรุ้ตัวด้วยว่าโทรหาเขาบ่อยแค่ไหน จนเขามาถามเราว่า "รู้มั้ยว่าวันนี้โทรมากี่รอบแล้ว" จากคำถามนี้เราก็มาคิดอะไรได้เยอะเลย ว่าปกติเราจะไม่โทรหาใครนี่นา แล้วทำไมเราถึงโทรหาเขาบ่อยจัง จากความรู้สึกที่มะเคยรู้มาก่อน ก็ได้รู้ในวันนั้น แล้วหลังจากนั้นก็เริ่มเปิดใจมากขึ้น ยอมรับในสิ่งทีเป็นไป เริ่มเปิดเผยความรู้สึกที่มีให้เขาได้รับรู้มากขึ้น จากนั้นมุมมองของพี่น้อง ก็เปลี่ยนมาเป็นมุมมองของคนรัก มันก็ต่างกันนะ แต่มันเป็นการเปลี่ยนแปลงไปสู่สิ่งที่ดีกว่าจริงๆ ดีจายเจงๆที่มีวันนี้ มันเป็นความรู้สึกที่อบอุ่นมากๆๆ รู้สึกว่าอยากจะทำสิ่งดีๆให้เขามากมาย อยากให้ช่วงเวลาที่คบกันมีความสุขที่สุด จะพยายามทำให้มันเป็นความทรงจำที่ดี เป็นสิ่งที่มะเคยคิดจะทำให้ใครมาก่อน ไม่คิดว่าจะเลิกเจ้าชู้ได้ แต่คิดว่าตอนนี้ก็ทำได้ดีแล้วนะ ทำอะไรจะคิดถึงความรู้สึกเขามากขึ้น ไม่อยากให้เขามะสบายใจ มีความสุขที่ได้ดูแลเขา คอยเป็นห่วงเขา แม้เขาจะชอบน้อยใจ อะไรก็มะรุ้ ไม่ค่อยจะเชื่อใจกันอีกตั้งนาน ก้อมะรุ้ว่าทำไมมะเชื่อใจ ก้อรู้ว่าทำตัวมะน่าเชื่อใจ แต่เราน่ะเชื่อใจได้นะ จริง จริง นะด้วย ก็มะรุ้จะพิมพ์ไรแล้ว ก็อยากให้ตัวเองดูแลสุขภาพหน่อยนะ มะสบายบ่อยเจงๆๆ กินก้อเก่ง เขาก้อกินเก่งนะ ตัวเองจะเลี้ยงเขาไว้มั้ยเนี่ย 555+ อยากบอกตัวเองว่า
"เขารักตัวเองนะ....รักตัวเองมากๆๆเลยด้วยนะค่า"
จุ๊บส์ จุ๊บส์นะค่า เจ้าหมาน้อยจงเจริญ 07 April ความเข้าใจผิดครั้งใหญ่ของชายคนหนึ่ง...ช่วงเดือนที่ผ่านมาแทบอยู่ไม่เป็นผู้เป็นคน
หลังจากเธอคนนั้นเข้ามาในชีวิต...
ฝากถึงคุณผู้หญิงทั้งหลาย ไม่ว่าคุณจะมีใครแล้วหรือไม่ อย่าได้ทำแบบนี้กับผู้ชายที่คุณไม่ได้คิดอะไรด้วย ไม่ว่าจะเป็น... - โทรหาเวลาดึก ๆ เวลานี้มีไว้ให้คนพิเศษ อย่าโทรมาบ่อย ๆ ครั้งละนาน ๆ ผมจะพาลคิดเข้าข้างตัวเองไปกันใหญ่ - อย่าโทรหาเพื่อร้องเพลงให้ฟัง และให้เราช่วยร้องด้วย ถ้าผมถามว่าโทรไปร้องเพลงให้คนอื่นฟังบ่อยเหรอ อย่าตอบว่า "เปล่า เราโทรมาร้องให้เธอฟังคนเดียว" - อย่าเล่าเรื่องราวครั้งก่อนกับเรื่องแฟนคนเก่า และอย่าพูดว่าตัวเองเหงา อยากมีใครสักคนให้ได้ยิน เพราะผมอาจจะอยากเป็นคน ๆ นั้น - อย่าบอกว่าชอบทำขนม และเมื่อผมขอให้ทำให้ทานบ้างก็อย่าตอบว่าได้ สำหรับผม การมีใครสักคนทำขนมให้ทานมันไม่ได้แปลว่าเพื่อนธรรมดา ๆ สักคนแล้ว - อย่าร้องไห้ให้ฟัง หรืออย่างน้อยก็อย่าทำเสียงให้ผมเข้าใจว่าคุณกำลังร้องไห้เสียใจอยู่ ผมอ่อนแอ และผมก็อยากจะช่วยคนที่กำลังอ่อนแอ แต่เวลานั้น ผมไม่มีอะไรป้องกันตัวเลย ถ้าคุณกำลังจะทำร้ายผม - อย่าคุยโทรศัพท์กับผมถึงเช้า ก่อนจะบอกอรุณสวัสดิ์พร้อมกับราตรีสวัสดิ์ ก่อนนอนผมจะคิดถึงและแม้แต่ในฝันก็คงมีภาพคนอื่นคนไหนไปนอกจากคุณไม่ได้ - อย่าพูดว่าอยากเจอ หรือถามว่าว่างวันไหน เพราะทุกครั้งที่คุณบอกว่าอยากเห็นหน้า ผมเอง... อยากจะพูดอย่างนั้นตั้งแต่เริ่มโทรศัพท์หาแล้ว - อย่าโทรหาผมตั้งแต่ผมยังไม่ตื่นนอน เพราะคุยกับคุณถึงเช้าเพื่อบอกว่าวันนี้เราเจอกันนะ ถ้าผมบอกว่ายังหลับอยู่เลย อย่าบอกผมว่าคุณจะรอที่นั่น... คุณอยากจะไปไหนก็ไปตามใจคุณดีกว่า หากคุณรอ... คุณก็กำลังจะได้ใจผมไปทั้งหมดใจแล้วนะ... - อย่าเดินเข้ามาใกล้ผม อย่าแตะมือ และอย่าคล้องแขน มันไม่ได้น้ำเน่าขนาดที่ว่าผมได้ยินเสียงหัวใจคุณเต้น แต่ผมจะได้ยินแต่เสียงหัวใจผมเต้น ผมเลยไม่รู้ได้หรอกว่า จริง ๆ แล้วคุณไม่ได้คิดอะไรกับผมเลย - ก่อนจะแยกกัน อย่าชวนผมไปหาอะไรทาน อย่าชวนผมไปเดินดูของ อย่าแม้แต่จะให้ผมไปส่งให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้ ผมอาจจะหาทางกลับมาคนเดียวไม่ได้อีกแล้ว... แต่ถ้าคุณได้ทำทุกข้อที่ไม่ควรทำ ขอร้องว่าหลังจากนั้นอย่าปล่อยให้ผมอยู่คนเดียว อย่าปล่อยให้สายที่ผมโทรหาดังจนตัด แล้วก็ไม่มีการโทรกลับ อย่าให้ SMS ทุกข้อความที่ส่งไปเงียบหายเหมือนกับไม่มีใครเป็นผู้รับ ถ้าไม่คิดจะให้ใครก้าวเข้ามาในชีวิตคุณ อย่าเข้ามาเกี่ยวมือผมให้เดินเข้าไปหา ปิดตา ให้กลางคืนฝัน แล้วก็จากไปเงียบ ๆ ไม่มีคำตอบว่าเพราะอะไร หรือว่าเวลาที่ผ่านไป ทั้งหมดนั่น มีแค่ฝ่ายเดียวที่คิดไปเอง เหมือนกับลมหนาวของปีที่เเล้ว ที่ผ่านเข้ามาแตะแค่ช่วง Christmas ให้รู้สึกดี คิดไปว่ามันจะยาวนาน ชวนฝันไปไกล ไม่ทันจะคิดว่ามันจะจบลงเร็วขนาดนั้นแบบไม่เข้าใจ แล้วลมหนาวก็จากไป เหมือนกับว่ามันไม่เคยผ่านมา... ถ้าเธอคนนั้นได้เผอิญผ่านมาอ่านกระทู้นี้ อยากบอกว่าเธอได้ทำครบทุกข้อที่ไม่ควรทำแล้ว แต่เธอไม่ผิดเลยที่ทำลงไป ถึงอย่างนั้น ผมก็คิดว่าผมไม่ผิดเหมือนกัน หลังจากวันนั้นที่เธอหายไป ผมได้แต่คิดซ้ำ ๆ ว่าทำไม แต่ก็ได้แต่ไม่เข้าใจ และถึงรู้ว่ามันไม่ควร แต่ผมก็ไม่รู้วิธีที่จะหยุดคิดเลย     ฝากถึงคุณผู้หญิงคนนั้นถ้าคุณได้เข้ามาอ่าน อย่าได้ทำเรื่องนี้ซ้ำอีก หากคุณไม่ได้กำลังอยากให้ผู้ชายคนนี้หลงรักคุณนะครับ...  เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องของผมน่ะคับ copy คนอื่นมาอ่ะ...อิอิ
04 March เพลงสื่อความหมาย: : คนที่ไม่เข้าตา : : มองใครต่อใครที่เดินจับมือเกี่ยวกัน เห็นเค้าเหล่านั้นก็นึกอิจฉาในใจ ทำไมไม่เป็นไม่มีอย่างเขา คิดแล้วมันก็เศร้าใจ *มีเพียงความเหงา ให้เดินกอดคอเท่านั้น ที่นั่งติดกันเวลาดูหนัง คือใคร จะกิน จะเดิน จะนอน ก็เหงา ไม่มีใครเคียงข้างกาย ไม่มีใครเลย **จะมีใครใครรัก คนหน้าตาอย่างฉัน ที่มันธรรมดาไม่เข้าตาเหมือนใครๆ จะมีใครใครไหม ที่จะมองแต่หัวใจ จะมีไหมใครเข้าใจรักกัน จะมีกี่คนที่เค้าจะมองอย่างนั้น จะมีสักวันบ้างไหม ที่ฝันเป็นจริง จะมีกี่คนที่เขาจะรับ ที่ฉันเป็นได้ทุกสิ่ง (ซ้ำ *, **) มองเห็นความสำคัญ จับมือกอดฉันด้วยความเต็มใจ จะยอมให้ทุกทุกสิ่ง ที่ตัวฉันมี จะไม่ทำให้เค้าผิดหวังเลยสักครั้ง (ซ้ำ **, **)
: : ไม่บังเอิญ : : หากบังเอิญสายตาเธอจะผ่านมาที่ฉัน และเธอนั้นบังเอิญจะสนใจ หากบางทีหัวใจเธอ เจอสิ่งที่ซ่อนไว้ ก็คงเพราะว่าใจเราตรงกัน แต่มันคงไม่มีทางเป็นอย่างที่คิดไว้ และเราไม่มีทางจะรักกัน และไม่มีเรื่องบังเอิญจะเกิดขึ้นทั้งนั้น เพราะฉันคิดฝันไปคนเดียว อยู่กับความเหงา กอดกับความฝัน อยู่กับความหวังที่มันยังไม่หายไป อยู่กับความรัก ที่มันบังเอิญไม่เป็นใจ เพราะไม่มีทางจะมีเธอ ก็คงเป็นเพราะความจริงมันต่างจากที่ฝัน และเธอนั้นไม่เคยจะสนใจ แต่บังเอิญฉันยืนยันจะเก็บความฝันไว้ เก็บมันไว้ให้เธอเพียงคนเดียว มีเพียงความเหงามีเพียงความฝัน เพียงเธอเท่านั้นที่มันยังขาดหายไป ก็มีความรัก แต่เธอบังเอิญไม่มีใจ ฉันไม่มีทางจะมีเธอ '๑'ไม่รู้เหมือนกันว่าจะอัพอารัยดี บางทีให้เพลง มันเล่าเรื่องแทนตัวเรา มันก็อาจจะดีกว่าก็ได้ บางที อะไรหลายๆอย่างก็ไม่เปนอย่างที่เราคิดเสมอไปหรอก อ่านหนังสือการจัดการมาตั้งเยอะตั้งเยะ กลับเอามา ใช้จัดการเรื่องความรักไม่ได้เลย แต่ก็ไม่เปนไรยังไง ก็จะยังคงอ่านมันต่อไป ในเมื่อบอกกับตัวเองไว้แล้วว่า อย่างต่ำต้องเดือนล่ะ3เล่ม จะอ่านให้มันบ้าไปเลย อ่านหนังสือพวกนี้เยอะๆแล้วก็เครียด แถมเหนื่อยอีก เฮ้อออ...บางทีเวลาคนเราเหนื่อยก็ต้องการกำลังใจ เหมือนกันน้า คงต้องให้หนังสืออยู่เปนเพื่อนอีกแล้ว โลกนี้ถ้าไม่มีหนังสือให้อ่าน กูก็คงไม่รู้จักกับคำว่า "เพื่อนแท้" เพื่อนที่ไปกะเราได้ทุกที่ ไม่ว่าเวลาไหน เราก็สามารถอ่านมันได้ และที่สำคัญคือมันไม่เคยหัน หน้าหนีเราด้วย ยอมให้เราจ้องมองได้เปนชั่วโมง ขอบคุณพระเจ้าที่ทำให้โลกนี้มีหนังสือ'๑' 02 February ช่วงเวลาแห่งความสุขและแล้วก็ได้อัพซะที...
ณ.ท่ารถจ.เลย เวลา5.30 น. รถมาถึงท่ารถ ทันใดนั้นก็รีบตื่นและรีบลงจากรถ หลังจากที่เท้าขวายื่นออกมาจากตัวรถ ก็สัมผัสได้ถึงความหนาวเยน พอลงจากรถเท่านั้นแหละ เข้าใจเลยว่าความหนาวมันเปนไง ทุกคนใส่เสื้อกันหนาวกันหมดเลย มีกรูอยุ่คนเดียวที่ท้าทายความหนาว และแล้วก็แบกกระเป๋าไปนั่งรอน้ามารับ ระหว่างที่รอนั้นก็มีลุงเจ้าถิ่นมาชวนคุย ลุงแกถามว่าหนูไม่หนาวหรอ ด้วยความเก่งเลยตอบไปว่าอากาศที่นี่กำลังดีเลยคับ ไม่หนาวเลยสบายๆ(ในใจคิดว่ากรูไม่น่าลืมหยิบเสื้อหนาวมาเล้ย) คนที่นั่นคงจะคิดว่าไอ้นี่มันบ้าป่าวทำไมมันไม่ใส่เสื้อหนาว เค้าอยู่ที่นั่นเค้ายังหนาวเลย และแล้วก็หนาวจนทนไม่ไหวเลยไปนั่งกินนมร้อน เข้าไปก็สั่งนมร้อนแก้วคับ เจ้าของร้านเดินเข้าไปในร้าน หยิบนมตราหมีมา1กระป๋อง(ตอนนั้นเริ่มงงๆล่ะ) จากนั้นป้าแกก็แกะกระดาษห่อออก แล้วก็เอากระป๋องนมตราหมีใส่ไปในที่ลวกก๋วยเตี๋ยว แล้วแกก็เอาไปลวกในน้ำก๋วยเตี๋ยว เท่านั้นแหละ...เข้าใจสัจธรรมเลย นี่คือนมสดร้อนของกรูแน่ๆ ป้ายหน้าร้านพี่แกเขียนนมสดร้อน หรือว่าตอนสั่งกรุลืมพูดคำว่าสด เลยกลายเปนนมตราหมีร้อนซะงั้นอ่ะ กินเสดก็มานั่งรอน้าต่ออีก สักพักน้าก็มาถึง...
และแล้วก็มาถึงภูเรือ ถึงบ้านตอน8.30น. อากาศในบ้านตอนนั้น18องศา ข้างนอกไม่ต้องพูดถึง ช่วงเวลาที่อยู่ที่นั่นมันแสนสบายเหลือเกิน วันๆไม่ต้องทำไรเลย ตื่นมาก็มีอาหารให้กินเลย กินเสดก็ไปนอนดูหนัง แล้วก็กินอีก จากนั้นก็ดูหนัง แล้วก็มาเล่นเน็ต+ดูบอลแถมกินไปด้วย จากนั้นก็ดูหนังอีก อ่อ...มีบางช่วงดูdiscovery+fear factorด้วย พอง่วงแล้วก็นอน เช้าก็ตื่นมากินแล้วก็ดูหนังอีก วัฐจักรมันวนเวียนแบบนี้ไปเรื่อยๆ จนแทบจะไม่ได้อ่านหนังสือที่ยืมมาอ่านเลย อ่านจบไป3-4หน้าเองอ่ะ จากทั้งหมดพันกว่าหน้า(เอาไป3เล่ม) พยายามจะอ่านก็อ่านไม่รุ้เรื่องเลยอ่ะ ไม Game Theory มันอยากจัง อ่านภาษาไทยไม่เหนจะมีอารัยเลยอ่ะ เห้ออออ...เส้าๆๆ
อยู่ไป2วันอากาศเริ่มหนาวลง จากที่มันก็หนาวอยู่แล้วน่ะ ตอนดึกๆก็ต่ำกว่า10องศา ไม่รู้ว่าหมาที่เลี้ยงไว้มันทนหนาวได้ไง ขนาดเราห่มผายังหนาวเลยอ่ะ นับถือหมาเลย ขอบอกว่าอากาศดีมากมายอ่ะ เมื่อไหร่น้ากรูจะทำรีสอร์ทซะทีว่ะ ว่างๆจะได้ไปอยู่ แถมขนเพื่อนๆพ่วงติดไปด้วย...555
หลังจากที่ไปอยู่ภูเรือมาเกือบอาทิตย์ ความสุขก็เริ่มจะหมดลง และแล้วก็ต้องกลับมากรุงเทพ มาเจออากาศแย่ๆ ผู้คนแย่ๆอีก แถมมาเจอเรื่องค่ายอีก โตๆกันแล้วน่าจะมีความคิดกันบ้างแล้วน้าา ยังไม่รู้ว่าจะทำค่ายนี้ต่อไปดีหรือป่าวเลย เปนห่วงน้องๆจัง ต้องมารับกรรมแทนกรู หรือจะไปทำค่ายอาสาดีว่ะ เห้ออออ...กลุ้มๆๆ
ปล.กะจะถ่ายรูปกลับมา แต่ดันไม่มีกล้องอีก เลยไม่ได้เก็บภาพบรรยากาศกลับมาให้เพื่อนๆ พี่ๆน้องๆได้เหนกันเลย 30 December ขอระบายหน่อยเห้อออออ วันนี้ปายแดกเหล้ามาอีกแล้วอ่ะ ม่ายเข้า้จัยตัวเองเหมือนกานว่าจะไปกินทามมายอีก ไปอาทิตนึงกี่ครั้งเนี่ย ไปแล้วก็เกือบมาวอีกแล้วอ่ะ จะผลาญเงินพ่อแม่ไปถึงเมื่อไหร่เนี่ย เรียนก็ยังไม่จบ งานการก็ไม่ยอมทำ ทามมายกูทามตัวแย่อย่างงี้ว่ะแม่ง เบื่อตัวเอง อยากเรียนโทจัยแถบจะขาดแต่ก็เรียนม่ายด้าย จะไปเมืองนอกก็สงสารพ่อแม่คงคิดถึงกูแย่ แล้วกูจะเอาไงกะชีวิตดีเนี่ย แฟนก็ม่ายมี ที่เคยมีก็ทิ้งกูอีก ชีวิตกูมัยมันแย่อย่างงี้ว่ะ อิจฉาเพื่อนๆจัง ทำงานกันเกือบหมดแล้วอ่ะ เหลือเพือนด้งกะเพื่อนตันเองอ่ะ ด้งไงมึงก็ต่อโทได้อยู่แล้นนน กูมั่นจัยนัยตัวมึง ไม่เข้าจัยอารายก็มาถามกูด้ายน่ะ ส่วนตันไงมึงก็ได้งานที่ดีๆแน่ ถ้ามึงอยากเล่นหุ้นเด๋วกูให้ทีเด็ดมึง ส่วนเพื่อนเสิด มึงรู้จักกูมากี่ปีแล้วว่ะ จามด้ายป่าว เกือบ16ปีแล้วน่ะเว้ยยย มึงก็ด้ายดีแล้วมีงานมีการทำ จะไปเรียนโทปรึกษากูได้น่ะ ไอ้เตี้ยมึงก็มีแฟนแล้ว ดูแลแนนดีๆน่ะเว้ย เค้าจะไปต่างประเทศแล้ว อย่าให้แฟนมึงมีแฟนใหม่เหมือนกูล่ะ เพื่อนฟัส มึงก็ค้นหาตัวเองให้ได้ไวไวน่ะ กูเปนห่วงมึงที่สุดแล้วอ่ะ เพื่อนปุมึงคงไม่ได้มาอ่านหลอก แต่กูอยากให้มึงจิงจังกะแฟนมึงหน่อย จะเลิกก็เลิก จะคบก็คบน่ะ เหลือคนสุดท้าย เพื่อนรักของกู นายรักสกุล ชีวะโกเศรฐ มึงก็ใกล้จะจบโทแล้ว สู้ๆน่ะเว้ยยย เอาเกียรตินิยมอันดับ1 มาฝากกูน่ะเว้ย เหลือแต่กูเนี่ยแหละ ไม่รู้แม่งเมื่อไหร่จะจบ ชีวิตกูเหี้ยสุดแล้วอ่ะ เรียนม.ต้นกูก็อยู่ห้องเลวสุด มีแต่ยกพวกตีกัน ขึ้นม.ปลายได้มาอยู่ห้องQueenก็ดีขึ้นมาหน่อย ได้รู้จักกับเพื่อนอย่างพวกมึง จบม.ปลายเข้าพระนครเหนือกูก็ดันมีเรื่องกะรุ่นพี่อีก ทามมายกูจัยร้อนอย่างงี้ว่ะแม่ง จนต้องมาเรียนเสดสาดราม แต่ก็ดีน่ะ ทำหั้ยกูรู้จักตัวเองมากขึ้น สนุกกับชีวิตมากขึ้น จะปีใหม่แล้ว อยากเปนคนดีกับเค้าบ้างจัง คัยก็ด้ายช่วยทีเหอะ เพื่อนๆช่วยด่ากูหน่อยดิ ด่ากูแรงๆๆๆๆๆเลย กูไม่ต่อยพวกมึงหรอก กูสาบานน่ะ...อิอิ
สุดท้ายกูอยากบอกว่า กูรักพวกมึงมากๆๆๆๆน่ะ กูจะไม่ทิ้งพวกมึงไปไหน และกูก็รักผู้หญิงที่ชื่อนุ่นมากๆๆๆๆ แต่ก็คงเปนเพียงความฝันของกูเท่านั้น มีความสุขปายวันๆกับตัวเอง อยากมีแฟนกะเค้าบ้างจัง มัยมีแต่คนบอกกูน่าตาดี แต่เสือกม่ายมีแฟนว่ะ หรือว่ากูเรื่องมากเอง คงต้องมองย้อนกลับไปหาคนที่เค้าชอบกูบ้างแล้วล่ะ โชคดีน่ะเพื่อนๆๆ+ทุกคน
ปล.ถึงกูจะทำตัวแย่แต่กูก็รักคัยจิงน่ะเว้ยย และที่สำคัญขณะกูพิมกูก็ม่ายด้ายมาวน่ะ แค่เกือบๆ(เพิ่งจาอ้วกปายเองอ่ะ
 )ปล.กูอยากถ่ายรูปกะพวกมึงว่ะ เอาแบบครบกลุ่มน่ะ
22 December คนนึงหนี...อีกคนนึงตามคนนึง วิ่งตาม...อีกคนวิ่งหนีคนนึงฟุ้งซ่าน...อีกคนไม่คิดแถมอึดอัด คนนึง สนใจใส่ใจ ดูแลเป็นห่วง...อีกคนไม่เคยรู้สึกว่ามีค่าคนนึงโทรไปแล้วหาเรื่องคุย...อีกคนรับสายแล้วหาเรื่องวาง คนนึงอยากเจอนานๆทีก้อยังดี...อีกคนทำงาน ไม่ว่างอยากพัก คนนึงคิดถึงอีกคน...แต่อีกคนแกล้งทำเปนไม่รับรุ้
บางครั้งคุณควรคิดย้อนกลับไปถึงคนที่เค้ารักและเป็นห่วงคุณบ้าง อย่าทำเหมือนความรู้สึกและสิ่งดีๆ ที่เค้าทำให้คุณ " ไม่มีค่า ไม่มีความหมายอะไรเลย"อย่าทำร้ายความรู้สึกของคนที่รักคุณ... ดูแลความรู้สึกของคนข้างๆคุนบ้าง อย่าให้ความรุ้สึกดีๆต้องจางหายไป
ปล.คุนควรจะเริ่มรักคนอื่นก่อนที่จะหวังให้คนอื่นมารักคุณ 13 December เรียนรู้ที่จะ “รัก”ความรักเป็นเพียงสายใยบาง ๆ ที่ถูกหล่อหลอมขึ้นจากความรู้สึกต่าง ๆ ทั้งความอาทร ห่วงใย ห่วงหา คิดถึง ความอดทนจะทำให้อุปสรรคต่าง ๆ ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี ความพยายามจะทำให้เราสองคนยังคงอยู่ ความไว้ใจจะทำให้ความรักของเราแข็งแกร่ง ความซื่อสัตย์จะทำให้ความรักของเรามั่นคง ความเสมอต้นเสมอปลายจะทำให้ความรักของเราสวยงาม และสุดท้ายความรักก็จะก่อตัวขึ้นเป็นความผูกพัน เมื่อได้เจอความรักที่ดีแล้ว จงทำให้เขารู้สึกว่าเขาไม่ได้อยู่คนเดียว อย่าปล่อยให้เขาโดดเดี่ยว อย่าปล่อยให้เขาเดียวดาย คิดถึงสิ่งดี ๆ ที่เราเคยมีกัน อย่าลืมวันแรก ๆ ที่เรารู้สึกกับคน ๆ นี้ เขาเป็นคนดีที่สุดแล้วสำหรับเรา พยายามรักษาเขาไว้ เพราะเมื่อเขาหลุดลอยไปแล้ว เราจะไม่สามารถเรียกความรู้สึกต่าง ๆ กลับมาได้อีก เหมือนเวลาที่ไม่สามารถย้อนเดินกลับ ทำปัจจุบันให้ดีที่สุด เพราะอดีตแก้ไขอะไรไม่ได้อีกแล้ว อย่าทิ้งหัวใจของคุณไว้กับอดีต อย่าคิดว่าอดีตไม่มีวันหวนคืน อย่าคิดว่าไม่มีพรุ่งนี้ อย่าลืมบทเรียนของเมื่อวาน ทุกชีวิตยังมีความหวังอยู่เสมอ จงปล่อยให้ชีวิตดำเนินต่อไป.. วันหนึ่งถ้าชีวิตหวนคืนมาสู่ทางสายเก่า.. ที่เคยทำให้คุณมีความสุขระหว่างเดินทางในแต่ละก้าว ..จงอย่าเดินเลี่ยงมันไปอีก เพราะน้อยนักที่ถนนสายเดิมยังคงสภาพเดิมเพื่อรอให้คุณเดินย้อนกลับมา.. ลองเดินต่อไปสิ..บางทีคุณอาจจะเจอจุดหมายที่คุณค้นหามาตลอดชีวิต ในเส้นทางที่คุณเคยเดินเลี่ยงมันไปก็ได้... |
|
|||||
|
|
